ŻORY PŁONĄ UWIELBIENIEM
"Aby wszyscy byli jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, żeby i oni byli w Nas,
aby świat uwierzył, że Ty Mnie posłałeś." - J 17,21
aby świat uwierzył, że Ty Mnie posłałeś." - J 17,21
Czym jest ...
Żory Płoną Uwielbieniem (ŻPU) to nie tylko jednorazowe, majowe wydarzenie. To społeczność ludzi z różnych Kościołów i denominacji, którzy włączając się w modlitwę Jezusa o jedność, próbują budować mosty, burzyć mury podziałów i uprzedzeń i widzieć piękno różnorodności w Ciele Chrystusa.
Wyobraź sobie, że ktoś, kogo bardzo kochasz i szanujesz, zrobił dla ciebie coś wielkiego: uratował Ci życie, był zawsze przy tobie i dał ci nadzieję, kiedy wszystko się waliło. Naturalną reakcją byłoby: ”Dziękuję, jesteś niesamowity!”– i właśnie to jest uwielbienie.
Uwielbianie Boga to sposób, w jaki okazujemy MU miłość, szacunek i wdzięczność. Nie dlatego, że ON tego potrzebuje, ale dlatego że my tego potrzebujemy- żeby pamiętać, że nie jesteśmy sami, że jest KTOŚ większy, kto się nami opiekuje.
To oddanie BOGU chwały, za to ŻE jest, KIM jest i JAKI jest.
To chwila, w której całym sercem, umysłem i duszą wyznajemy Bogu miłość – tak jak ON chce być kochany.
To przebywanie w obecności BOGA, zbliżanie się do NIEGO, otwieranie serca na JEGO działanie.
To śpiew i modlitwa- czasem na ustach, czasem całym ciałem, a czasem w sercu, w milczeniu, w ciszy.
To wyznanie, że Bóg jest naszym kochającym Ojcem, niczego od NIEGO nie oczekując.
To doświadczenie pokoju, radości i poczucia sensu, szczególnie w trudnych chwilach.
"Ja w nich, a Ty we Mnie. Aby doskonalili się w jedności, żeby świat poznał, że Ty Mnie posłałeś i umiłowałeś ich tak, jak Mnie umiłowałeś." - J 17,23
Płonący uwielbieniem
"Oto Bóg jest moim zbawieniem! Jemu ufam i niczego się nie lękam, bo Pan jest moją mocą i pieśnią. To On jest dla mnie zbawieniem!" - Iz 12,2
O ŚWIĘCIE OGNIOWYM
To bardzo ważna tradycja naszego miasta. Kiedyś było to święto wszystkich Żorzan.
Każdego roku, 11 maja rano, mieszkańcy modlili się w swoich świątyniach, a potem spotykali się razem na Rynku.
Katolicy, ewangelicy i żydzi trzymali świece i wspólnie modlili się, prosząc, by ogień nie nawiedził miasta.
Dzieci niosły specjalne świece, a po uroczystościach wszyscy bawili się na festynie.
Było to święto jedności – niezależnie od wyznania.
Chcemy, by ta piękna tradycja trwała dalej i łączyła nas wszystkich.
