aby świat uwierzył, że Ty Mnie posłałeś." - J 17,21



Żory Płoną Uwielbieniem (ŻPU) to nie tylko jednorazowe, majowe wydarzenie. To społeczność ludzi z różnych kościołów i denominacji, którzy włączając się w modlitwę Jezusa o jedność, próbują budować Kościół, budować mosty, burzyć mury podziałów i uprzedzeń oraz widzieć piękno różnorodności w Ciele Chrystusa.
Wyobraź sobie, że ktoś, kogo bardzo kochasz i szanujesz, zrobił dla ciebie coś wielkiego: uratował Ci życie, był zawsze przy tobie i dał ci nadzieję, kiedy wszystko się waliło. Naturalną reakcją byłoby: ”Dziękuję, jesteś niesamowity!”– i właśnie to jest uwielbienie.
Uwielbianie Boga to sposób, w jaki okazujemy MU miłość, szacunek i wdzięczność. Nie dlatego, że ON tego potrzebuje, ale dlatego że my tego potrzebujemy- żeby pamiętać, że nie jesteśmy sami, że jest KTOŚ większy, kto się nami opiekuje.
To oddanie BOGU chwały, za to ŻE jest, KIM jest i JAKI jest.
To chwila, w której całym sercem, umysłem i duszą wyznajemy Bogu miłość – tak jak ON chce być kochany.
To przebywanie w obecności BOGA, zbliżanie się do NIEGO, otwieranie serca na JEGO działanie.
To śpiew i modlitwa- czasem na ustach, czasem całym ciałem, a czasem w sercu, w milczeniu, w ciszy.
To wyznanie, że Bóg jest naszym kochającym Ojcem, niczego od NIEGO nie oczekując.
To doświadczenie pokoju, radości i poczucia sensu, szczególnie w trudnych chwilach.
Zgodnie ze słowami Ewangelii – Dobrej Nowiny:
„Aby wszyscy byli jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie” (ew. Jana 17, 21)
Zważając i mając w sercach powyższy tekst, jako przyjaciele z różnych denominacji i wspólnot w Żorach chcemy dać świadectwo, że naszym jedynym wspólnym Panem jest Jezus Chrystus.
Spotykamy się wokół Słowa Bożego, aby wspólnie uwielbiać Boga, modlić się za siebie nawzajem i wzajemnie się umacniać. Nasze wspólne spotkanie wokół Słowa Życia kształtuje nasze myślenie o Bogu i o nas wzajemnie. To Słowo nas realnie zmienia i przybliża do siebie.
W dzisiejszych niepewnych czasach jesteśmy jak jedna łódź na wzburzonym morzu, pełnym wojen, smutku, niezrozumienia i depresji, a Tym, który jest z nami w łodzi i daje nam poczucie bezpieczeństwa, jest Jezus. Na Chrystusie jest zbudowana nasza wiara, to także w Nim jest nasza nadzieja na jedność. Duch Święty uczy nas miłości, pokoju i wzajemnego szacunku – z tym przesłaniem chcemy iść do świata. Nie wszystko musi być takie samo, abyśmy mogli być jedno. Najważniejsze jest to, że mamy wspólne źródło – Chrystusa. To właśnie Jego chcemy stawiać w centrum naszego życia i naszego świadectwa.
„Któż nas może odłączyć od miłości Chrystusowej” (Rz 8, 35)








To bardzo ważna tradycja naszego miasta. Kiedyś było to święto wszystkich Żorzan.
Każdego roku, 11 maja rano, mieszkańcy modlili się w swoich świątyniach, a potem spotykali się razem na Rynku.
Katolicy, ewangelicy i żydzi trzymali świece i wspólnie modlili się, prosząc, by ogień nie nawiedził miasta.
Dzieci niosły specjalne świece, a po uroczystościach wszyscy bawili się na festynie.
Było to święto jedności – niezależnie od wyznania.
Chcemy, by ta piękna tradycja trwała dalej i łączyła nas wszystkich.

